Blog
1815
blog,stockholm-core-1.2.2,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-5.3,ajax_fade,page_not_loaded,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-6.3.0,vc_responsive

Radicale compassie

Kun je met compassie naar je medemens kijken? En dan niet zomaar een beetje compassie maar echt radicale compassie?

Dit is Michael, ex-gedetineerde. Hij zat achtenhalf jaar, dus naar eigen zeggen niet voor het jatten van een blikje drinken. Sander Grip en waren bij hem thuis in zijn eenvoudige woning voor het interview en de foto.

READ MORE

Waarom mijn beroep het mooiste ter wereld is

In het begin van mijn carrière worstelde ik nog wel eens met de gedachte dat dit beroep best nutteloos is. Kon ik mijn spaarzame tijd hier op aarde niet beter besteden in de zorg bijvoorbeeld? Maar naast het feit dat ik er zachtjes achter kwam dat ‘nut’ niet per se het hoogste doel is in het leven, kwam ik aldoende ook steeds meer achter de enorme impact die je als fotograaf kunt hebben. Niet eens zozeer met het eindresultaat, vooral tijdens het fotograferen zelf.

READ MORE

Wat ik zag in Feijenoord? Liefde

Voor De Kracht van Rotterdam, een initiatief waar elk jaar 12 fotografen een maand lang een stadsdeel in worden gestuurd, dompelde ik me onder in Feijenoord. Ik ging onder andere mee met de thuiszorg, hoste op de verjaardag van een 80-jarige, stapte het atelier van een gitaarbouwer in voor een goed filosofisch gesprek en keek mee met Johan, die elke dag boterhammen smeert voor kinderen die van hun ouders geen lunch mee naar school kunnen krijgen.

READ MORE

Op schoot

Ik word zo blij van deze foto. Niet alleen van het eindresultaat, eigenlijk vooral van de totstandkoming ervan. Deze foto schoot ik voor Leaseplan, ergens op pagina zoveel in de briefing stond iets als ‘blije foto in auto’. We kozen een auto met open dak voor extra licht en wind, de enige voorhanden was een Mini. Zie het even voor je: Ik zat op schoot van deze dame tegen de voorruit van deze veel te kleine auto gedrukt, terwijl de art-director hard over het terrein scheurde voor genoeg wind. Alles voor mooi beeld!

READ MORE

Duizend veren tussen onze billen

Zo, we zweven nog een beetje. Wat was dit mooi! Gisteren waren er zo’n 3500 mensen op de opening van onze expositie ‘Rotterdammers van Humanitas’ en wij konden nog maar net lopen van alle veren tussen onze billen. Sander Grip en ik tekenden de levensverhalen op van dertig mensen die zorg krijgen bij deze zorginstelling. Van ‘gewone’ ouderen, tot ex-verslaafden, een sekswerker, een slachtoffer van mensenhandel en meer. Al deze verhalen stonden geprint op houten panelen in de Laurenskerk in Rotterdam, als onderdeel van de World Press Photo expositie. Dank voor alle mooie reacties, de aandacht, de waardering. Wij zijn blij en trots!

READ MORE

Marokko, wat was je heerlijk

Het toeristische geneuzel in Marrakech stoorde me. De hoeveelheid afval in voornamelijk Casablanca verbaasde me en maakte me soms wat moedeloos. En in het bergdorpje Imlil kwamen we aan in de sneeuw en met een graad of twee, waar we zo’n 15 graden verwachtte (ik vertrouw weeronline.com nooit meer).

READ MORE