Uit de kast
21887
post-template-default,single,single-post,postid-21887,single-format-standard,stockholm-core-1.2.2,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-5.3,ajax_fade,page_not_loaded,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-6.3.0,vc_responsive

Uit de kast

Sinds ik op mijn 24e over mijn oren verliefd werd op een man van 17 jaar ouder met 4 kinderen denk ik na, heel veel, over het leven. Waarom gebeurt dit in hemelsnaam? Waarom voelt het alsof ik geen keuze heb, terwijl dit zo onverstandig lijkt. Hoe werkt het leven? Hebben we een vrije wil? Is er iets alomvattends of is alles toeval? Er zit een onophoudelijke bron van vragen en enorme zucht naar kennis in me om alles te weten, te doorgronden.

Ik ben gaan lezen, podcasts luisteren, wroeten, mijmeren, nadenken… Jaren later weet ik vanalles een klein beetje. Over mediteren, het Boeddhisme, nondualisme, Chinese geneeskunst, de elementen, reiki, wetenschap, human design, yoga nidra, onze gidsen, plantgeneeskunde etc. Ik snap steeds meer van de wereld, het universum en mijzelf, maar bovenal weet ik dat ik nog verschrikkelijk weinig weet. En dat ik vast en zeker op een brandstapel zou belanden als ik een paar eeuwen geleden leefde.

Waar ik niet eerder de behoefte had deze zoektocht en mijn opgedane kennis hierover te delen, verder dan de veilige muren van mijn huis, voel ik nu dat het naar buiten mag. Moet misschien zelfs. En dat vind ik best spannend, want het voelt een beetje als uit de kast komen… Hoi wereld, ik ben een heks. Een spiriwiriwauskees. Een meditatiegekkie zo je wil. En ik ben nog lang niet klaar, misschien kan ik wel toveren, dat ben ik nog aan het uitvogelen.

Nog meer heksen in de zaal?