Ik ben hier om mensen te zien. Wérkelijk te zien, voorbij de sluier van het dagdagelijkse en de buitenkant.
Met radicale compassie kijk ik achter de vele deuren die er als fotograaf voor me opengaan. Ik ben ervan overtuigd dat de intentie waarmee je binnenstapt alles betekent voor het resultaat en met wat voor een gevoel de gefotografeerde achterblijft.
Ik begeef me graag in het sociaal-maatschappelijk domein. Het liefst tussen doelgroepen die door opdrachtgevers vaak als precair of ingewikkeld worden gevonden, zoals ex-gedetineerden, daklozen of mensen die in armoede leven. Vaak is hun vraag hoe dat integer in beeld te brengen; in al hun kwetsbaarheid, zonder dat het aapjes kijken wordt. Het is mijn ervaring dat dat helemaal niet zo ingewikkeld is, de enige vereiste: zonder oordeel binnenstappen.
Achter elk mens zit een groot verhaal. Ik stap graag uit mijn eigen comfortabele leven om deze mensen te vangen, naar ze te luisteren en ze het gevoel te geven dat ze het waard zijn gezien te worden.
Het mooiste compliment dat ik kreeg was “Door jou voel ik mij een vrouw die bestaat”. Dit klinkt misschien klein, maar volgens mij is dit waar we allemaal naar op zoek zijn: er helemaal mogen zijn, in alles wat je bent.
Mijn werk typeert zich door het rauwe en het zachte, tegelijk. Ik houd van het echte, zonder opsmuk. Omdat de waarheid, hoe lelijk soms ook, zoveel mooier is dan het opgepoetste.
Foto: Hannelore Smilde
