Leer mij te verdoven
21925
post-template-default,single,single-post,postid-21925,single-format-standard,stockholm-core-1.2.2,select-child-theme-ver-1.0.0,select-theme-ver-5.3,ajax_fade,page_not_loaded,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-6.3.0,vc_responsive

Leer mij te verdoven

Dit is Freddy, en Freddy zit voor altijd in ons hart. Wat een lieve, zachte man met zijn mooie, eigenzinnige taal. Een verpleger die verstrikt raakte in het leven, op straat terecht kwam en ook daar nog het gevoel had mensen te moeten en te kunnen helpen. Een tijd na het interview belde zijn neef op, dat Freddy was overleden en hij op ons interview was gestuit.

Hij vertelde ons dat er nog wel een andere kant zit aan dit verhaal. Natuurlijk. En dat is ook niet erg, wij vertellen het verhaal van Freddy, van zijn kant. Hoe hij het zijn leven heeft beleefd. De waarheid is toch maar slechts een idee dat hooguit ergens in het midden van al onze belevingen ligt. Stukje uit het artikel: Zijn relaas stokt. Freddy slikt en kijkt weg. “Nu heb ik bijna zin om een klein beetje te huilen”, verzucht hij. “Mijn moeder was hartstikke lief. Ik kon het niet aan. Ik ben naar de buurman gegaan. ‘Leer mij te verdoven’, vroeg ik en hij heeft me geleerd cocaïne te gebruiken.”

Lees hier het verhaal van Freddy: http://sandergrip.nl/portret-freddy/

Freddy Inderson voor de serie Rotterdammers van Humanitas, in samenwerking met Sander Grip.